Seansını bitirdi. Bu beyaz odanın içerisinde yılların tek kararttığı şeyin kendisi olduğunu düşünüyordu. Duvarların boyası neden atmamıştı? Oysa saçlarının rengi bile akmıştı. İçinde ki karanlığa inat saçları kırlaşmıştı. Bu kadar hayata maruz kalmak bazen insaniyet damarını titretiyor, naif kalbine ağır geliyordu. Belki de kalbine ağır gelenin kalbinde ki aşka zarar vereceğini düşünüyordu, bu yüzden de korkuyordu. Nitekim o sigara içerken bile verdiği nefesin, sevdiği kadının aldığı nefese karı ...