Klasik Türk şiirinin en verimli dönemlerinden biri olarak kabul edilen on
yedinci yüzyıl Sebk-i Hindi üslubunun etkisini gösterdiği; Nabi, Nefi, Neşatî,
Şeyhülislam Yahya, Bahayî gibi kudretli şairlerin şöhret sahibi olduğu bir
dönemdir. Tezkirelerde kimi bu dönem edebiyatının gelişimine katkı sağlayan
kimi ise özgünlükten uzak, büyük şairleri taklit etmekten öteye gidememiş
taklitçi veya bir muakkip olarak değerlendirilmesi gereken şairlerden de
bahsedilmişti ...