´Babam da aynı soruyu sormuş anneme. Hiç olmazsa evliliklerinin başında sevgilerinin karşılıklı olduğunu sandığından söz etmiş. Evet ama o bir boşluğu doldurdu, demiş annem ve yaşamındaki boşluğu dile getirmiş ilk kez. Ne babamın ne komşularının ne de arada bir uğrayan akrabalarının dolduramadığı boşluğu. Kasabalı kadınların dolaplarda unutulmuş gelinliklerini kemiren, kanepelere kurulmuş, çay içilen bardakların dibine tortulanmış, uykulu gözlerin kenarlarına birikmiş boşluğu. Annemin ve babamın ...