Benliğimizin sınırlarını kimi kez gönüllü olarak kay¬-bederiz kimi kez istemeden. Sadece bir başka¬sıy¬la değil, bizi saran dünyayla da kucaklaşma, bir başkasında erime çoğu kez bir haz duygusuyla özdeşleştirilir. Oysa acının sınırları tam da burada baş¬lar. Murat Gülsoy, bir origami ustası gibi, düz bir kâğıtla baş¬ladığı anlatısını katman katman çoğaltarak kahramanlarının ironik dün¬yasının kederle malul hikâyesini kuruyor. İki boyutlu san¬dı¬ğımız bir dünyanın karanlık dehlizlerine doğru ile ...