Jarman'ın son filmi olan Blueda hiçbir şey yok, tek bir görüntü bile. Sadece mavi bir kare. Saf, el değmemiş film; algılamanın mutlaklığı. AIDS hastalığının son aşamasında görme duyusunu yitiren Jarman bu filmi saf mavi tuvallerin ressamı Yves Klein'a adamış, çünkü o da Klein gibi sanatçının göze görünenden çok daha fazlasını görebileceği, kanısında. Ölümüyle hesaplaşıp onunla barışmış büyük bir sanatçının, şaşırtıcı sadelikte ve durulukta tek bir jestle sanatın sonsuz imkânlarının neler olabile ...