Kitap sanki nefes alıp veriyordu. Sanki diyecekti ama, sanki değildi gerçekti. Kitabın kalp atışlarını işitiyor, soluklarının esintisini yüzünde hissediyordu. Zindan Medrese-i Yusûfiye, Hocası Mevlâna, dersin adı Aşk, imtihanı ise ateşte pişmekti. Ateş, ateş, ateş… Ey âşıkların Pîri, ateş deyip durmadasın. Bunun başka bir yolu yok mu? İlla ateşe mi girmem lazım!.. Balı suyun içine atıp karıştırdığınızda bal görünmez olur. Mevlâna hayatın içine atılan aşktı. Bu aşkı yudum yudum içiyor, kurtulmak ...