Müştehir Karakaya’nın kendi deyimiyle:“ Şiir, kıskanç mı kıskanç bir sevgilidir. Nazlıdır. Yüzüne gülmezseniz sizi terk eder gider. Peşinden kovalamanız gerekir. Ya da uçurum kenarında açan bir çiçektir. Koparmak isteyen mutlaka o uçurumdan düşme tehlikesi geçirecektir. Ya da yeraltında bilinmeyen bir madendir, değerli bir maden. Elinde dedektörü olmayanın onu bulup çıkarma ihtimali yoktur. Şiir aslında bir süstür, hiç bir gerdana takı olmayan…”Şair, şiirini kelimeler yoluyla söyler, marifet kıl ...