İnsan yemek için yaşamamalı, yaşamak için yemeli, İnsan yediğini değil hazmettiğini düşünmeli…
Hâl-i sıhhat ve afiyette intibâh-ı agdiye bilhassa keyfi olmakla bir zevk ve itiyada tabiidir, gönlün arzusuyla seve seve yenilen bir yemek yarısı hazm olunmuş demek olduğu gibi hüzün ve keder veya adem-i iştiha ile yenilen yemekten dahi bir hayır olmaz.
Bir adam iştihasına güvenerek midesini ziyadece doldurur ve buna devam ederse tevessu'-i mide husule geleceğinden bu sebepte ...