Değmeyin sonbahar düşmüş üstüme
Kırılgan ağaçlardan bir ormanım
Çamlar yakışmaz tenime
Kuruyup solmak vardır kaderimde
Kar keser kollarımı
Sonrasını sorma, ayaz perçinler alınlarımı
Eşelemeyin köklerimi, sulamayın
Anılarım canlanır tutamam dillerini
Sevgi bana değmez
Değse de şaşırır kavaklarım
Çünkü onlar çama âşıktır
Dökülür yaprakları teni beyaza çekilir
Çam bihaber yeşiline âşıktır
Kuşlar öper yanaklarımı
Sonra özüne döner ...