“…O zaman bu seni daha da farklı kılar.” dedi Savaş. “Düşünsene durgunsun ve bu senin
doğalın. Üzgün değilsin, dolayısıyla etrafa hüzün bulaştırıp kimseyi mutsuz etmiyorsun. Üstelik
sana dokunulsa belki yaşam fışkıracak senden ama o dokunuşu yalnızca o durgunluğun altındaki
usulca akan yaşam pınarını gören biri yapabilir. Çünkü durgun olduğun için ‘Ben buradayım!’
diye bağırmıyorsun, dolayısıyla belki içinde çok güzellik var ama görünmüyor.”
İsra Ak; Yalın Dönüşümler’de ...