Bakın Orhan Veli’ye; Rumelihisarı’nda oturmuş, gözleri Boğaz’ın serin sularında, kederli sinelerimizi serinleten bir Anadolu türküsü onun da diline dolanmış:
İstanbul’da, Boğaziçi’nde, / Bir fakir Orhan Veli’yim;
Veli’nin oğluyum, / Tarifsiz kederler içinde.
Urumelihisarı’nda oturmuşum / Oturmuş da bir türkü tutturmuşum…
İşte bir genç kızın rüyalarına tanıklık ediyor, pek mütevazı rüyalar bunlar, küçük şeylerle mutlu olabilenlerin göreceği türden:
...