YAĞIZ ATLARIN TÜRKÜSÜ
Yağız atların sırtına vurmuştuk duygularımızı,
Dağlar gibi, dalgalar gibi, kartallar gibiydik.
Ne rüzgâr ne fırtına indirebilirdi kanatlarımızı,
Taşıdığımız yürek, yürek değil yanardağ idik.
Kim durdurabilirdi bu yeryüzü çocuklarını?
Baştan aşağı ışık kan kırmızı gül idik.
Ölümden öteye yol, yoldan öteye ölüm vardı.
Silme karanlıkta âlemi sırra erenlerden idik.
Sevdik hem de ne varsa dünyada kıyasıya.
Biz e ...