Zeytinburnu denince aklıma ilk gelen, mutlu çocukluğum olur her zaman. O zamanlar da toprak sokaklarımız vardı. Koştuğumuz zaman arkamızda bir toz bulutu oluşurdu. Ama bu toz bulutunda bile sevgi vardı, mutluluk vardı
Çayırlarımız vardı, ailece piknik yaptığımız koyun keçi otlattığımız. Daha adı konmamış top sahalarımız vardı, lastik toplarımızla maç yaptığımız. Okullarımız vardı 70-80 kişilik sınıflarda omuz omuza okuduğumuz.
Bazen sınıf savaşları yapardık. Birbirimizin ka ...