Tam yazacağım, kalem bulamıyorum. Kalemlerimin hepsi kalemlikte, kalemliği sen vermiştin; dokunamıyorum hiçbirine...
Yaşananları değil yaşananlara atfettiğim anlamları yazıyorum. Zaten hayat da boşa atfettiklerimiz değil midir, aslında yaşanmamışlıklara?
Bir kalemlik vermiştin bana, bir de yatak, lakin içinde sen vardın, yatamazdım.
Yalnız yaşamışım şimdiye kadar. Bir yanlış üç doğrumu götürmüş; beni, seni ve bizi.
Bilmiyorsun ama kötüsün sen, dibine kadar kötü. Ne kadar ...