Ömrünün hiçbir döneminde olmadığı kadar mutluydu. Ve yürüyordu. Yer mi yürüyordu? Yer yer, o mu yürüyordu? Bilmiyordu, yürüyordu. Bir doruğa ulaştığında, kanat çırpmayı bırakan kuş gibi süzülüyordu. Hedefe yürüyordu.. Bilmediği hedefine, üzerinde odaklanan şaşkın bakışlara inat. Umursamadan yürüyordu. Neyin nesiydi bu karşılama töreniP Düğün müydü? Son nefese atılan düğüm müydü? Gel diyen yoktu yürüyordu.. Dünya üzerinde görmediği, duymadığı kadar güzel bir yerdeydi. "Kal diyen yoktu yürüyordu. ...