Yavaşça kitabın içinden çıktı, oturma odasına doğru yönelmek istedi. Ne görsün! Babası kapıda onu izliyordu. Babasının yüzündeki gülümseme Begüm’ü de gülümsetti. Atıldı kucağına.
“ Babacığımmm!”
“Canım kızım, on beş dakikadır kapıda seni izliyorum. Öyle güzel okuyordun ki... Bu benim için çok memnun edici. Aldığım kitaplar kütüphanede kalıyor, canım kızım okumuyor diye çok üzülüyordum ama artık onlarca kitap alabiliriz sana, hem de birlikte!”
“Evet, babacığım, kitap kurdu mu kitap ...