"Felek, kalın sis tabakasından donmuş bakışlarıyla ablasıyla göz göze geldi. “Abla, kızımı, Tazegül’ümü çok özledim. Kızımın hasretine dayanamıyorum…” dedi, gözyaşları süzülüp akıyordu yanaklarından. Kader, kardeşinin sözünü yarıda keserek, “Felek, sakın aklıma geleni yapmayasın. Günahtır. Kadere rıza göster. Veren de O, alan da O.” diyerek teselli vermeye çalışıyordu. Daha da çok şey söyleyecekti ama sustu, bu sözlerin onun acısını dindirmeyeceğini biliyordu. Felek, Kader’in söylediklerini artı ...