"Bütün o ağır zamanlarda, iç-avluya bakan odanın pencereleri önünde otururken, gizlice İstanbul'a dönmeyi, o zamanlar babanın canlı varlığının doldurduğu bu evde, sana ait olan arka odada yaşamayı, kent ne denli yıkıma uğramış olursa olsun, onun bağrına sığınmayı, seslerini duymayı, kokularını almayı, orada, orada kalmayı düşlüyordun. Yıllarının elinden alınmış olması değil, böyle derin bir özlemdi seni yıkan...
Buralardasın işte. Dönüp dolaşıp aynı yerlere geliyorsun. Bütün gezinti ...