Bir romanı tahlil etmek için kullanılan klasik yöntemin tutarlı, mantıklı ve gerekli tarafları olduğu şüphesizdir. Fakat zaman, mekan, şahıs ve olay örgüsü esaslı ve hatta müellifin hayatı ile eserinde ortak müşterekler bulup bunlar vesilesi ile eksik noktaların (güya) tamamlanmasına dayalı bir “tahlil” en genel anlamda metnin felsefi temellerine temas etmekten uzaktır.
Pragmatizmin en mühim isimlerinden olan Peirce, James, Mead, Dewey ve neo-pragmatizmin abide şahsiyetleri Putnam v ...