Gece karanlık ve ıssızdı. Canan'ın yüreği yaralı bir serçe gibi çarpıyordu. Korkulu gözlerle etrafındaki yatırlara bakındı. Sonra babasını hatırladı.
- Hayır, bunlardan bana hiçbir zarar gelmez. Çünkü benim babam da öldü.
Canan'ın gözlerinden uyku akıyordu. İki mezarlığın arasına gözlenir vaziyette geçip uyumaya çalıştı. Gecenin bir yarısıydı. Her taraf zifiri karanlıktı. Birden irkildi ve;
- Hayır! Hayır! Hayır!.. Yalvarırım yapma!
Bir kez daha kıyılmıştı Canan'a. O ...