“Ailem sağ tarafımda duruyordu. Annem ve babam. Benim seçtiğim. Bana ait olan. Artık ait olduğum kişiler. Yetkin solumdaydı. Kardeşim gibi hissettiğim ve kaderin önüme çıkardığı insan. Beni sevdiğini bildiğim, güvenilir olan. Kırabileceğim kadar ruhuna dokunmama izin veren kişi. Son olarak Esat Akbay karşımda duruyordu. Bir çift kahverengi gözün ve bir avuç karmaşık duygunun sahibi.” Ailesini hiç tanımamış olan Nesil, kimsesizler yurdunun sessiz ve soğuk duvarları arasında yalnız hissetmekten yo ...