Gücü kalmamıştı Osman’ın…
Kucağında çok sevdiği kadını vardı. Kıyıdan, önce uzaklara baktı, sonra kanyonun derinlerine.
Yağmurun dökülüşüyle dumana kesmişti çevre. Kanyonun karanlığına baktı tekrar.
Dimdik efsanevi bir heykel gibi başını son olarak gökyüzüne kaldırdı.
“Sende mi? Yoksa, bizde mi?” dedi.
Kucağında Nermin ile bıraktı kendini uçurumun kenarından derin kanyona…
Hızla aşağı inerken bir şimşek çaktı yanı başında. Bir gür ...