Çiçek yapıp satan anneme yoğurt tutkalı almak için nalbura gidecektim. Elimdeki o ipi bıraktığım zaman öldürülmeye başlandı çocuklar, “Bu Ayşe’dir.” diye. Tüm oyunlar ve oyun oynayan Ayşe’ler annemi de yanına alarak ölmüştü. Kendimi sepete koyup suya bıraktım. Bir yanım ağaç, bir yanım suydu, Musa misali... Çocuklarının: “Aslında sen de tıpkı bizim gibi bir çocuksun anne. Sadece büyüklerin elbiselerini giyiyorsun. Bu yüzden bizi bu kadar güzel anlıyorsun ve seninle olmak bu yüzden güzel” dedikle ...