‘Ses’sizlik … içinde kendi ‘ses’ini barındırır, anlatmak ister kendi dilinde içindekileri. Kulağımızın işitmediğini zihnimiz veya kalbimiz işitebilir. Öyleyse duymak, görmek, hissetmek, dokunmak baktığımız yere göre var olur ve anlam kazanır. Karanlığın içinde bir zaman sonra nesneleri seçmek gibi, belki de o karanlıkta ışığını bizden alan gözlerimiz gibi. Yoktan yere kelimeler sarfetmek yerine ‘Ses’sizlik ile asıl kelimeleri konuşmak gibi…
Yıllara yayılan, kendi içinde gelişen, değiş ...