Sevgi kalktık. Ana sütü gibi tertemizdi. Kuru yavan denilmezdi, yenilirdi şifa niyetine. Sevgi güçtü. Bir dağı
taşırdın sırtında ama bana mısın denilmezdi. Sevmek, uğruna yolunda ölmekti. Çünkü sevmek ibadetti.
Fakat Istırabı da çoktu sevmenin. Elemi, kaderi, hasreti vardı. Yolu dikti. Dikenliydi. Çetin engellerle
doluydu. Hele de YASAK İse...