Ezen sınıflar, büyük devrimcileri yaşadıkları sürece sürekli olarak izle-mişler, onların öğretilerini en vahşi düş-manlıkla, en koyu kinle, en ahlaksız yalan ve iftira kampanyalarıyla karşılamışlardır. Ölümlerinden sonra ise, onları zararsız ikonlara dönüştürmeye, azizleştirmeye, deyim yerindeyse, ezilen sınıfları 'teselli etmek' ve aldatmak için onların adlarını bir haleyle süslemeye girişirlerken, diğer taraftan da devrimci öğretinin özü kuşa çevrilir, devrimci keskinliği köreltilir ve sırada ...