Şehirler büyüdükçe ve betonlar biraz daha hayatımızı kuşattıkça yaşamak insanlar için yorucu bir hâl almaya başlıyor. En çok da çocuklar yeşilden ve topraktan uzaklaşarak büyüyor. Elleri toprağa bulaşmayan, doğanın kokusunu almadan büyüyen çocuklar da yaşamın döngüsünden uzak olarak bir hayat sürüyorlar. Bu da gelecekteki dünyamızı; sevgisiz, sabretmesini bilmeyen, doyumsuz bireylerle kuşatılmış bir hâle getiriyor. Çocuklarımızı her fırsatta doğayla buluşturmanın yollarını aramalıyız. Toprağa d ...