Susuyorum. Sustukça kanadım. Sustukça ağladım.
Öyle çok kelime vardı ki kalbimden dilime dökülmek için can atan. Ama nasıl korktum bilemezsin.
Olurda bir kelimem dokunur diye, kırar seni diye. Nasıl öldürürdüm o zaman ben kelimelerimi?
Ben kelimelerime bile sahip çıkarken sırf canını yakmasın diye bunca yaşattığın mutsuzluk niye?
Neden `o beni üzmez` dediğim adam her hareketinde, her sözünde yok oluşuma imza attı?
Ben seni sakınıp saklarken, sen neden kırıklarımı toplama ...