Karaca paşa ve yanındaki kırk yiğit , durup dinlenme bilmeden sabaha karşı Rumeli'ye geçtiler.Hiç birinin ağzını bıcak açmıyordu.Herbiri adeta burnundan soluyordu.
İçlerine doğmuştu vahşetin büyüklüğü... Karaca Bey bir dağ tepesinde durdu ve etrafı dinledi,ses yok...Biraz bekledi,belki bir ezan sesi duyarım diye ama boşuna...Sonra askerlerine dönüp;
-Eyvahhhhhhh, dedi!... Korktuğumuz başımıza gelecekgaliba.Buralarda sanki hiç müslüman kalmamış gibi. Şu ana ezan vaktidir, uy ...