"Hapis gibi bir şey yaşadığımız sahte zamansızlık. Kaybettiklerimizi çok önceden kendi elimizle
kaybettiğimizde, gerçek zamansızlığı yok saydık. Göz ardı edilen değerler, gözyaşı olarak
yanaklarımızdan özlemle akar gider değersizce. Uzaklara doğru süzülen kuşları garipçe
selamlıyorum ve uçsuz bucaksız mekânda kalbimin sıkıştığını hissediyorum yeniden.
Gösteremediğim sevgiler, benliğimi içten hançerleyerek ağır bir yenilgiye uğratıyor. Susuyorum,
nefes alamıyorum, özlüyor ...