“Zamanların en iyisiydi ve zamanların en kötüsüydü…” diye söze başlar İki Şehrin Hikâyesi. 21 yaşımda kaybettim babamı, 21 yıldır onsuzum. 21 yıl “Babam” diye seslendim ve 21 yıldır hiç unutmadım, tıpkı Türk Milleti’nin onu unutmadığı gibi. Babam için bugün sesimi yıldızlara yazıyorum.
Bir sonbahar sabahında gözlerimi babamın kucağında açtığımda bugünleri böyle yaşayacağımızı hiç kimse bilememişti. Bir yol vardı önümüzde gidilecek, bir yol vardı yaşanılacak ve bir yol daha vardı onu bizden ...