Çok yol gittim insan bedeninde. Tepelerde kendimden kutsal bir atlas sedirine rastladım. Uzun upuzun dantelli yeşilliğini
dua gibi katıyordu yeryüzüne. Geceleri oğlak yıldızları kayarak düşüyordu sedirin dallarına. Odaları aydınlanıyordu
kozalakların. O odalarda saklandım. Havalar soğuduğunda, bir kuş teleğine sığındım. Oracıkta, uçuş uçuş, ormanın içine
durmadan yağan yağmurları izledim. Yıllar sonra, bindiğim bir geminin direğinde rastladım sedire. Geminin
omurgasından yüks ...