Nasıl güzel bir bilinmezliksin.
Ne bedenimin içinde, ne dışındasın.
Ne gitmek istediğimde yolumu kesenim,
Ne kal diye önüme geçenimsin.
Sen;
Etimin, kemiğimin, bedenimi örten cesedimin görülmeyen diriliğisin. Sen benim ezelim,
Sen hep bildiğim,
Ama fani alemde kaybettiğimsin.
Sen;
Gerçeğim,
Birliğim,
Hakikatim,
Kaynağım,
Anca kendimi anlamaya başlayınca bana aralanacak olansın. Benden vazgeçme ruhum.
Yorul ama tükenme.
Se ...