Hiçbir söz, hiçbir teselli, hiçbir sarılma, hiçbir dokunuş belki yaralarımızı sarmayacak! Ama her şeye rağmen yaşamalıyız. Rüzgâra, yağmura, çamura, başımızdaki belaya, içimizdeki yaraya rağmen! Bunca felakete, yıkıma, acıya, gözyaşına rağmen! Nefes alıyorsak ve biraz olsun dermanımız varsa, yaşamalıyız!
İnsan güçlü olduğu için yorulmaz. İnsan uzun süre güçlü olmak zorunda hissettiği için yorulur. Bazen kimsesiz, bâzen çaresiz kaldığımız zamanlarda yaşamımızda nefes almanın, yaşama tutunman ...