Çiftlikte yaşayan herkesin iyi ya da kötü bir adı var... Benim adım yok! Bana hep "bıldırcınım, küçük hindim, civcivim, ceylanım" diye sesleniyorlar.
Bunlardan birini duyar duymaz bağırıyorum, "Yeter artık! Bıktım!"
Ninem de hemen cevap veriyor, "İnekler ağaçta yaşamaz, öyle bıkmakla olmaz! Neden kızıyorsun? Sen benim minik kuşumsun."
Dayanamayıp bağırmaya başlıyorum, "Ben kuş değilim! Hem öyle olsa bile, küçük değil büyük bir kuşum. Büyük, büsbüyük, kocaman bir ...