Nasreddin Hoca, adamın birine borçlu kalmış. Alacaklının kapıya her gelişinde, değişik bahaneler uydurup dururmuş. Yine bir gün, öfkeli alacaklısı kapıya dayanınca, Hoca bu işe bir çare bulması gerektiğini anlamış: "Pek yakında sana olan borcumun tamamını ödeyeceğim," demiş.