Fatih Balkış, Markson Günlükleri ile alışık olduğumuz edebi türlere bir meydan okumayla, adeta deneyin deneyini -yapıyor demeyeceğim, çünkü bu işi hem yazarken hem okurken hem kurgularken mütemadiyen yapan çetrefilli zihninden samimi bir yüzleşmeyle çıkarıp- ortaya atıyor. Günlükler bir yandan metni özdeşleşerek, zihinselleştirerek, metne olan eleştirisini özeleştiriye dönüştürerek okuyan bir okurun, okurluk kimliğinin bir dönemine dair kroniği. Öte yandan okuduklarıyla konuşan, dertleşen, onlar ...