O gün orada herkes anlatılması zor duygular içinde kalmıştı...
Sabri’nin duyguları tekrar depreşerek büyük kopuşlar yaşamıştı...
Seyyit Taha, o gün son kez Sabri’nin gözlerine sevgiyle, saygıyla bakarak gözlerini
sonsuzluğa kadar gözlerinde mühürlemişti...
Nasır, hikâyeyi dinlerken adeta enkaz altında kalmış, rüyada mıydı, düşte miydi ne
olduğunu hiçbir zaman anlamadan hikâyede kaybolmuştu...