Maalesef hiç kimse, hiçbir şeyi tamamlamadan bir gün sevdiklerini musallat taşında görür; kendisi ile hesaplaşır ve vicdan muhasebesini yapar.
İnsanoğlu işte... Bir süre sonra her şeyi/ yaşananları unutuverir ve hayatın içinde tekrar tabiatın bir parçası olarak çırpınıp durmaya devam eder. Bazı şeyleri; az, öz huzur içinde yaşamayı tercih etmek yerine daha çok Maddi güç elde etmek isteyerek mutlu olacağını sanır. Ve sonra insanoğlu bakar ki doyumsuzluğunu, doyuramamıştır; yaş aldıkça her ş ...