Keşke hep çocuk kalsaydım...
Dinlediğim her masalın ardından hayatın tozpembeliğinde boğulsaydım ve inansaydım, gerçekten kurdun karnının kesildiğinde babaannenin çıkacağına, parmak çocuklara, öpüldüğü zaman prens olan kurbağalara...
Keşke gerçeklerle hiç tanışmasaydım.
Kimseyi karşılıksız sevmeseydim, mantık denen o asabi çehreyle hiç karşılaşmasaydım.
Büyük yaramazlıklar yapıp, küçük cezalar alsaydım...
Yüzümde hiç eksilmeyen kocaman gülücükler olsaydı, beni taklit ets ...