Mutluluk bağırır ama hüzün hep fısıldar. Onu sadece hüzünlü kalpler duyar. Üzülürsün, ölürüm
sanırsın ama ölemezsin. Adına yaşam derler, yaşayamazsın. Her şeyden uzak kalırsın, en çokta
kendinden. Destan yazsan bitiremeyeceğin mevzuları, bir peki'ye sığdırırsın. İşte bu kabulleniştir bazen, bazen de vazgeçiş.
Fedakârlığın fazlası kendi kul hakkına girmektir, yapma...
Bizim yüklediğimiz anlamlardan ibaret değil midir zaten insanlar. Düştükçe kalkmayı öğrenirsin,
kalktıkça ...