“Ali abartmayı kendine düstur edinmiş biridir apaçık. Zira ben kendi halinde biriyim yalnızca.”
“Kendi halinde olmak az şey mi?” “Ya?”
“Kaçımız örneğin kendi halindedir, kendindedir, kendidir?” “Yanıtlaması zor bir soru. Sorması da az bir iş değil gerçi.” (..)
Bu arada konuşma iyiden iyiye Ali’yi dışarıda bırakmış ve ikili bir çizgiye kavuşmuş-tu. Dahil olacağı bir boşluk arıyor ancak bulamıyordu. Hem, kendisi olmamak ne de-mekti ki bunu tartışıyorlardı? Sonra bir an geldi, ikinci ...