Bir sevgi tohumu ekersin yüreğindeki toprağın bağrına, sularsın onu belli aralıklarla. Toprağın çatlayacağı ve sevgi tohumunun yeşereceği günü ümitle beklersin. Hayal kurarsın sevgiliye dair. Düşlerinde büyütürsün onu. O, bazen rengarenk bir çiçek olarak değer yüreğine, bazen de narin bir kelebek. Geleceğe dair en güzel günlerinin o kelebeğin kanatları arasında olacağına inanırsın. Ve kalbindeki tüm sevgiyi onun narin kanatlarına yüklersin. Ta ki deli bir rüzgâr esene kadar… Bu romanda Ali Şîr’i ...