Bugün, karamsar bulutlar sarmıştı iç benliğini. İnsanın insana acımasızlığını kabul edemiyordu. Yüzyıllar ötesinden Ahmet Yesevi, Hacı Bektaş, Yunus Emre, Mevlana ve diğerlerinin öğretisi, sözleri anlamsız, boş şeyler miydi?
Ya Güneş... Üzerinde vücut bulduğumuz dünyamızın anasıydı, babasıydı. Canımıza can katan enerji besinlerimizi yetiştiren toprak, arınıp temizlenmemiz, kirden, pastan kurtuluşumuz, daha neler neler... Hepsinin arkasında güneş vardı. Güneşin cömertliği vardı.