Gurubun, göz kamaştıran karanlığa kaçan aydınlığında gözlerimi açıyorum. Sokağa çıkıp, hiçbir hedef ve amacım olmadan, hiçbir hedef ve amacı olmadan kaldırımları arşınlayanları seyrederek, dolaşıyorum.
Dolaşmaktan yorulup usanınca eve dönüyorum. Kapımın önüne bırakılmış olan akşam gazetesini alıyorum ve şöyle bir göz atıyorum. Üç uçak daha düşürüldü. Karanlık gece gibi kararan kalbimde, hiçbir sebebe dayanmayan geçici bir mutluluk dalgası, adeta beni teselli edercesine, üç küçük yıldız gib ...