Son zamanlarda kendimi kapkaranlık bir tünelin içinde gibi hissediyordum. Her yerden sesler geliyordu ama ne bir çıkış ne de ışık vardı. Gittikçe karanlığa alıştım, sevdim karanlığı ama bir süre sonra o karanlık beni boğmaya başladı. O çok sevdiğim karanlıktan çıkmam gerektiğini o tünelde bir çıkış aramam gerektiğini anladım. Kolay oldu mu? Hayır hiç kolay olmadı. Hatta o kadar pes ettim ki artık ışığı göremeyeceğimi düşündüm. Ama yanıldım. Çünkü her karanlığın sonunda bir ışık vardı. Belki bizi ...