Ben bir kara çilek,
Toprağı kurumuş diyarlarda, kırmızısı çalınmış bir gerçek.
Ne güneş görmüş, ne de su verilmiş masum bir bebek.
Tutunmaya çalışmışım, en kurak yerlerde,
Tadımı zehir bellemiş insanlar, acımasızca.
Ayak izleri kalmış gövdemde,
Yağmur damlası, yağmaz olmuş üzerime.
Zamansız açardı hep yeşilim,
Soğuk, buzların arasında tat vermişim.
Her soluk üzerimde adeta,
Kırmızıdan çalıp, kararttılar beni her defasında.
Kara çilek koydula ...