İstanbula geldiğim ilk gün anlamıştım hayatın benim için öyle kolay olmadığını...
Şimdi sorsalar; dönüp daha dikkatli yaşardım, İstanbulu ve hayatı... Anladım hayat
acı ve acımasızdı bana. Neden sorusu benim için artık imkansızdı. Umut benim için
imkansızdı. Umutsuz yürüdüğüm Kara İstanbul Sokaklarında Yalnız Kimsesiz...
İstanbul ey İstanbul ey
Acılar kraliçesi
Umudun ve direncin yorgun anası
Ve ey çıldırmak üzere olmanın çamurlu ikonası
Tırnaklarım kopuyo ...