'Namlı bir kabadayının oğluyum...
Ama o bunlardan bahsetmemi istemezdi...
Göçtü gitti, hikâyesinde bize kaldı...
Her şeyin unutulup gitmesini,
Dünyaya hiç gelmemiş gibi olmayı çok isterdi
Çekilen onca yoksulluğun, acının, günahın altında ezilir giderdi...
Onun dünyasına bakmamıza bile müsaade yoktu...
İzin vermez, milimetrik özenmelerimize bile asla müsamaha etmezdi...
Kocaman cezaevi duvarlarının arkasından sevdim ben önce babamı...
Ateşlendiğim gece ...