İçinin yangınları bir gün söner. Acıların küle dönüşür. Yok olup gider. Çoraklaşmış topraklarına yağmurlar yağar. İhya etmek istediklerin yeniden filizlenir. Yaşamak için, yaşatmak için karanlıklara güneş olur doğarsın. Eğer düştükten sonra yeniden ayağa kalkmasını bilirsen bir gün sen aydınlatırken tüm kör karanlıklar bir kere daha kaybeder.
Son menzile vardığımda, son gözyaşım kuruduğunda, son çiçeğim solduğunda, son anımı yaşamaya yaklaştığımı düşündüğümde; sonsuz erk sahibi, beni ...